செல்வராகவன் இயக்கி தனுஷ் நடிப்பில் வெளிவரும் நான்காவது படம்.
இயக்குநர் செல்வராகவனுக்கு குரூர சிந்தனைகள் மீது திடீர் மயக்கம். ஒரு கதையை அதனுடைய போக்கில் சொல்லாமல் சம்பந்தமில்லாத காட்சிகளை கோர்த்து வேறு தளத்திற்கு இட்டுச்சென்று அங்கிருந்து நல் பாதையில் காட்டும் முயற்சிகளில்தான முழுமயக்கம். முதல் பாதி காதல் கதை. பெரிய்ய... கதை. திருப்பங்களின்றி மெதுவாக நகர்கிறது.
நண்பனின் காதலியை தன் காதலியாக கதாநாயகன் மாற்றிக்கொள்ளும் கதை. “காதல் கொண்டேன்“ படத்தில் கதாநாயகன் செய்தது போன்று இந்தப்படத்தில் கதாநாயகி செய்வது ஏக்கமுள்ள ஆனால் வக்கிரம் நிறைந்த கதாப்பாத்திரம். கதாநாயகி முதல் பாதியில் நடிக்காமல் கலர்கலராய் வந்து செல்கிறார்.
இரண்டாவது பாதியில் வசனங்களே பேசாமல் எதற்கெடுத்தாலும் முறைத்துப்பார்க்கிறார். கதாநாயகனின் நண்பனாக நடிக்கும் சுந்தர் யதார்த்தமாய் நடித்தாலும் காமெடி நடிகருக்கான தன்மை கொஞ்சம் அதிகமாகவே தெரிகிறது.
இரண்டாவது பாதியில் தனுஷ் ரிச்சா திருமணத்திற்கு பிறகு நடப்பவைகள் ரொம்பவும் டெம்ப்ளேட் காட்சிகள். பொறுமையை சோதிப்பவை. திரைக்கதை சுவராஸ்யங்கள் எதுவும் இல்லாத உப்பு சப்பில்லாத காட்சிகள். கதாநாயகன் தன்னுடைய இலட்சியத்தை அடிக்க நினைத்து வேதனைப்படுவது பின்பு குடித்துவிட்டு உளறுவது, தகராறு செய்வது, மனைவியை அடிப்பது என்று தொடர்ந்து சம்பந்தமில்லாத காட்சிகள். முடிவில் உலகளவில் நடக்கும் புகைப்படப் போட்டியில் பரிசு பெறுவது, வில்லனை வெற்றி கொள்வது அதற்காக ரிச்சா உழைப்பது(குமுதம்) இதெல்லாம் இராமாயண காலத்துப் பழசுகள். இயக்குநர் செல்வராகவனின் சிந்தனைகளில் ஏற்பட்ட அமெச்சூர் காட்சிகள்.
படத்தில் தனுஷ், ரிச்சா, சுந்தர் யாருக்குமே கேரக்டரைசேஷன் சுத்தமாக இல்லை. யார் மீதும் காதலோ அன்போ கதாபாத்திரங்கள் மீது எந்த உணர்வும் ஏற்படவில்லை. மாறாக கோபந்தான் வருகிறது.
ஆனாலும் தனுஷ் நடிப்பில் நவரசம். ஜி.வி.பிரகாஷ்குமார் பிண்ணனி இசையில் உயிர்ப்பு. பாடல்களும் ஓ.கே. ராம்ஜியின் கேமராவில் தாலாட்டு. செல்வராகவனின் இயக்கம் மட்டும் குழப்பத்தில் மயக்கம்.
சம்பவங்களை கதையில் சொல்வதை விட்டுவிட்டு பல்கதைகளையே சம்பவங்களாக மாற்றியிருப்பது இயக்குநர் இன்னும் மயக்கத்திலிருந்து தெளியவில்லை என்றுதான் நிரூபிக்கிறது. இயக்குநர் செல்வராகவனிடம் ஒரு நிமிஷம் ”சார் இலக்கில்லாத பயணம் ஊர் போய்ச்சேராது.”
எச்சரிக்கை
பார்க்கலாம் (மயக்கத்தில்...)